Monika zaproponowała wyzwanie, ja chętnie się zgodziłam.
Szukałyśmy czegoś inspirującego. Czegoś nietuzinkowego.
Ostatnio czytamy sobie w myślach, więc temat cytatów sam wypłynął.
I tak działamy - jeden cytat plus jego fotograficzna interpretacja przez 52 tygodnie w roku.
1/52
To możliwość spełniania marzeń sprawia, że życie jest tak fascynujące.
Alchemik. Paulo Coelho
2/52
Jeśli wybierasz się w podróż niech będzie to podróż długa wędrowanie pozornie bez celu błądzenie po omacku żebyś nie tylko oczami ale także dotykiem poznał szorstkość ziemi i abyś całą skórą zmierzył się ze światem
Podróż. Zbigniew Herbert
3/52
Człowiek spędza życie praktycznie w dwóch miejscach: w łóżku i w butach.
Pan Ibrahim i kwiaty Koranu, Eric-Emmanuel Schmitt
4/52
Odchodzę z gniazda, wyszarpuję z siebie kabel pępowiny, siadam na kamieniu, opatruję wszystkie rany, pozwalam im się zagoić.
Potem czyszczę się ze wszystkich trefnych przekazów, a w ich miejsce zaszczepiam takie, które pozwolą mi odkryć pełnię mojego potencjału.
Uczę się dbać o siebie, a gdy wreszcie staję się sobie autentycznie bliska, zaczynam obsiewać puste pole własnej egzystencji. Po latach sprawdzam owoce, a jeśli zachwycają soczystością, nabieram pewności że oto jestem gotowa zaopiekować się dzieckiem, którego nie będę "posiadać",
któremu postanowiłam z miłością asystować, by puścić je wolno, gdy będzie na to gotowe.
Powrót z Bambuko, Katarzyna Nosowska
5/52
Nie działać, a jeżeli już to powoli, jakby nie o wynik działania chodziło, ale o sam ruch, sam rytm i melodię ruchu. Sunąć powoli, przyglądając się falowaniu czasu, nie odważać się więcej płynąć na nim z prądem ani rzucać się pod prąd. Ignorować czas, jakby był tylko naiwną reklamą
czegoś innego, czego pożąda się naprawdę. Nic nie robić.
Dom dzienny dom nocny, Olga Tokarczuk
6/52
Zrozumiałam, że wszystkie kobiety zwracają się ku ziemi, aby rozkwitnąć.
Dlaczego kobiety uprawiają ogrody, Alice Vincent
7/52
To zdanie, (...) mówi, że prawda niszczy głupotę. Czy jednak można się z tym zgodzić? Czy kiedy prawda niszczy głupotę, to jednocześnie zmienia się pod jej wpływem? I na tej samej zasadzie: kiedy głupota niszczy prawdę, czy wówczas w niej samej powstaje szczelina i obie roztrzaskują się
na kawałki? Czy nazwiesz to sofizmatem, jeśli ci powiem, że w momencie gdy moja głupota zniszczyła nasza miłość, została jednocześnie zniszczona wraz ze zniszczoną przez siebie miłością?
Lekcje greki, Han Kang
8/52
Jesteśmy w tym podobne, w podnoszeniu rąk na same siebie, myślę. Zrobiłam to dla światła. Ale zdradzę Ci tajemnicę, nie chodzi o światło,
chodzi o cień, który idzie za nim. Cały czas chodzi mi o cień, dopowiada.
Łakome, Małgorzata Lebda
9/52
Ciało i świadomość nie są nieprzepuszczalne, a powłoka cielesna nie ogranicza się do roli bezosobowego wynajętego powozu, w którym na chybił trafił lokuje się rozum. Podejrzewam zatem, że istnieje jakieś bliżej nieokreślone miejsce, na poły cielesne, na poły myślowe, gdzie ciało i umysł mieszają się ze sobą. Tam właśnie spoczywa prawdziwe "ja".
Kobieta w lustrze. Eric-Emmanuel Schidtt
10/52
Jeżeli przyjrzeć się przedmiotom uważnie, z zamkniętymi oczami, aby nie dać się zwieść pozorom, jakie rzeczy roztaczają wokół siebie ,
jeżeli pozwolić sobie na nieufność, można przynajmniej na chwilę zobaczyć ich prawdziwe oblicze.
Prawiek i inne czasy, Olga Tokarczuk
Rozdział: Czas młynka Misi. Str.49
11/52
Ludzkie życie jest wyjątkiem, prezentem, rzadkim darem.
Lalka i perła, Olga Tokarczuk
Rozdział: IV Wezwanie. Str.32
12/52
Wstrząsnęły mną gwałtowne emocje, coś między osłupieniem a oczarowaniem: doznawałem radości istnienia. Zwykłej radości z faktu, że jestem
w środku tak pięknego świata. Że jestem czymś malutkim i wielkim zarazem: oknem otwartym na wszechświat, którego nie ogarniam,
ramą, w której przestrzeń staje się obrazem, kroplą w oceanie, kroplą bystrą, która zdaje sobie sprawę, że istnieje i że za jej sprawą istnieje ocean.
Maleńka i wielka. Silna i nędzna.
Kiedy byłem dziełem sztuki, Eric-Emmanuel Schmidtt
13/52
Czy to nie wspaniałe, że tytle jeszcze jest do odkrycia? Dzięki temu cieszę się, że żyję, świat jest taki interesujący! A nie byłby ani w połowie taki, gdybyśmy wiedzieli wszystko o wszystkim, prawda?
Anne z Zielonych Szczytów, Lucy Mound Montgomery,
przełożyła Anna Bańkowska
14/52
Życie jako artysta jest praktyką.
Albo angażujemy się w tę praktykę,
albo nie.
Nie ma sensu mówić: "Nie jestem w tym dobry".
To tak, jakby powiedzieć: "Nie jestem dobry w byciu mnichem".
Albo żyje się jak mnich, albo nie.
Mamy skłonność do myślenia o pracy artysty w kategoriach rezultatu.
Prawdziwa praca artysty
to jego sposób bycia w świecie.
Akt twórczy Nowy sposób bycia, Rick Rubin
15/52
Granica między przypadkiem a wyborem jest umowna, przypadki są tak naprawdę naszymi wyborami, a wybory przypadkowym rezultatem wszystkich wcześniejszych doświadczeń, lęków, zachwytów, skrupułów, niechęci, bólów i ekstaz. Mam coraz silniejsze wrażenie, że to, co robię, jest poruszaniem się w sieci, w której wciąż natrafiłam na podobnych ludzi, przedmioty, zwierzęta, zapachy. Czasem czuję jej drgania, jakbym stąpała po wielkiej, niewidocznej pajęczynie, uginającej się lekko pod moim ciężarem.
Ucieczka niedźwiedzicy, Joanna Bator
16/52
Nie ma na świecie nic bardziej zbawiennego od tego miejsca, gdzie wszystko jest piękne, gdzie żywioły reperują żywych.
Życie Violette, Valérie Perrin
17/52
Świat to iluzja a żyć znaczy śnić.
Lekcje Greki, Han Kang
18/52
...........
.....................
